Some fun is going on…. just write the colour of your bra in your status.
Just the colour, nothing else. And send this on to ONLY girls no men ….
It will be neat to see if this will spread the wings of cancer awareness.
It will be fun to see how long it takes before the men will wonder
why all the girls have a colour in their status… Haha!

Het levert in ieder geval grappige comments van de ‘onwetende’ mannen op. En prompt verschijnen er natuurlijk ook een hele hoop Facebook-groepen. Waaronder: ‘Al goed en wel van die bh-kleuren in de status… maar wij willen bewijzen!’ — een groep met intussen al meer dan 6000 leden. Sowieso: een leuk initiatief!

Nu nog wachten op iemand die ‘vleeskleur’ durft posten. :-)

Deze jurken waren vooral hot in de jaren ’60. De allereerste ‘paper dress’ was bedoeld als reclamestunt voor het Amerikaanse papierbedrijf Scott Paper Company. Et voilà: de nieuwe trend — en tegelijk een nieuwe vorm van expressie — was een feit.

De tentoonstelling in het MOMU doet de ‘paper fashion’ helemaal herleven. Ook omdat de collectie is aangevuld met recente ontwerpen van o.a. A.F. Vandevorst, Walter Van Beirendonck en Dirk Van Saene. Deze twee laatste verkopen hun unieke creaties via www.laredoutepaperdress.be. Voor 60 euro steel je de show in je eigen ‘paper dress’. Troost: het is ‘ingeweven’ papier. Je nieuwe jurkje overleeft dus probleemloos een wasbeurt !

Heuglijk nieuws voor al diegenen die, net als mij, een hekel hebben aan shoppen. Nee nee, niet ‘kleren-shoppen’ — verre van — maar het wekelijkse tourtje doorheen de supermarkt. Dat de obligate ‘race-met-de-kar’ niet saai hoeft te zijn, bewijst Supermarkt Shopping: een unieke dansvoorstelling voor kinderen en hun familie in de supermarkt. 6 dansers van ‘keski.e.space‘ geven er — tussen de schappen — een eigentijdse interpretatie van wat er zich afspeelt in warenhuizen. Kortom: als mensen niet meer naar dansvoorstellingen gaan, komen de dansvoorstellingen wel naar … een supermarkt in jouw buurt. De voorstelling loopt al een tijdje. Gemist ? Vanaf volgende week krijg je nog de kans om dit spektakel te zien in de Carrefour van Schoten en Sint-Pieters-Leeuw. Gaat dat zien, gaat dat zien !

Roots, Showplace en Loopita heb ik al aangehaald, dus ik gun mezelf wat tijd om buiten rond te snuffelen op Mercadillo, waar, zoals het op een echt festival hoort, leuke spulletjes te koop zijn. Van t-shirts tot badges tot tekeningen… allemaal eigen werk van de exposanten. Op Cinexin (een beetje het Offf Film Festival) kan je dan weer kennismaken met filmpjes van de meest ronkende namen in animatie en motion graphics. Openroom stelt de nieuwkomers in de digital scene voor… dus die nog wel tegen op volgende edities ! En naast Machina (een log-on-to-the-web ruimte) rest dan enkel nog Chillax: heerlijk achterover leunend in zitzakken genieten van de zon en de sfeer …

Helemaal niet zo erg dus dat door technische problemen het panelgesprek What is motion graphics today ? in de namiddag wat later begint. Offf – dag 3 lijkt me maar moeizaam op gang te komen. De creative producer bij Boolab, Lucas Elliot (eerder op de dag al te zien en nu de moderator van dienst) geeft de deelnemers eerst even de gelegenheid zichzelf voor te stellen. Onesize: ik vraag me af hoe moeilijk het kan zijn om je Off-presentatie een beetje voor te bereiden, om heen en weer gezoek doorheen je computer te vermijden: full screen voor een volle zaal. Maar dit hoort dan bij de nonchalance van het festival zeker ? ;-) Volgende in rij: G-Munk (animatie en 3D) en MINIVEGAS. Hun meest recente project (een filmpje ter promotie van condoomgebruik) lijkt wel Nemo meets the penis. Release hiervan en dus website zeker in de gaten houden ! De verdere vraagstelling tussen de panelleden blijft beperkt tot: Technology defines what’s possible, so what is the relation between creativity and technology ? Daarna is het de beurt aan het publiek, sowieso een uitdaging op een festival als dit, zeker wanneer de techniek je in de steek laat …

GROUP94 uit Gent. Mag ik niet missen, al was het maar uit vaderlandse trots ! Wat doen ze ? Heel eenvoudig: ze maken websites ! Oprecht blij om te mogen deelnemen aan Offf en dat merk je. Ze hebben zelfs de moeite genomen om de skyline in hun website voor Nokia aan te passen naar die van Lissabon. En dat weet dit publiek te appreciëren. Trouwens, ze laten tussendoor duidelijk blijken dat hun team niet vies is van een spelletje poolen. Misschien eens uitnodigen bij NOCUS dan ? ;-)

Rob Chiu (The Ronin), Chris Hewitt (Dstrukt) tonen graag wat zij naast het broodnodige commerciële werk, allemaal voor leuks uit hun mouw weten te schudden. Commercial work kills you !

Offf naar zijn einde en dag 3 naar zijn hoogtepunt: de kaskrakers van Fallon. Waaronder de spotjes voor SONY Bravia (de springballen, de verfbommen, de Play-Doh konijntjes…). Resultaten: de TV waar het allemaal om draait raakte uit stock, de filmpjes moesten daarom off-air plus 4 miljoen views op YouTube maakten dat de klant SONY zijn mediabudget kon halveren… succes lijkt me dan een eufemisme. De 2000 Offf-ers zijn enthousiast !

Piano en beats sluiten Offf af. En tot zover jullie correspondent vanuit Lissabon ! Weer over naar jullie, NOCUS ! Ah ja, iemand enig idee of er al tickets voor de volgende editie beschikbaar zijn ? ;-)

Tweede in rij: IJsland en Duitsland verenigt in New York: Karlssonwilker Inc. Een 2-mans designstudio die vooral opvalt door zijn originele aanpak van projecten. Voor bijvoorbeeld Creative Time (zij gebruiken de stad New York op zich als tentoonstellingsruimte = public art) luidde de opdracht: ontwerp de cover van het boek dat wordt uitgegeven naar aanleiding van hun 33ste verjaardag. Hierop begonnen Hjalti Karlsson en Jan Wilker met de bouw van The Urban Visual Recording Machine: een mobiele wagen uitgerust met leesapparatuur die kleur, beweging, geluid enzovoort registreert, op verschillende plaatsen in de stad. De prints van deze gegevens leverden 5000 verschillende covers op, elk een unieke momentopname van New York.

Voor de presentatie die daarop volgde: check het portfolio van Hellohikimori. Vooral hun nieuwe website voor Le Coq Sportif.

Later in de namiddag: een panelgesprek met als onderwerp: Visual complexity en Information Visualization. Oftewel: hoe de vele data, verzameld uit complexe netwerken, visualiseren? Wanneer ingewikkelde grafieken en diagrammen worden toegelicht … in het Portugees (!), maak ik van de gelegenheid gebruik om een uitgebreider kijkje te gaan nemen op Loopita: een podia voor experimentele elektronische geluiden. Om 18u. is het daar de beurt aan Sawako. Eindelijk weer een dame, want die zie je hier vaak alleen maar naast de podia! Sawako dus. Een sound-sculptor. En mag ik dat zo letterlijk vertalen als beeldhouwen met geluid ? Ze gebruikt daarbij fragmenten uit het alledaagse leven (bijvoorbeeld vogelgeluiden), die dan ook vertaald worden in visuele effecten.

Opnieuw naar Roots voor motiondesigner Fakepilot: compleet getooid met pilotenhelm! Hij bewijst in zijn geanimeerde performance dat je je realisaties ook kan voorstellen zonder dat het publiek je ziet scrollen doorheen je bureaublad. Eén van zijn animaties: de website voor rapper/producer Sean John, beter bekend als Puff Daddy of P. Diddy of …

Daarna weer een panel, met onder meer Andreas Müller. Hij richtte samen met de stichter van Hi-Res! (zie verder) het project Nanika op: een zoektocht naar interactie die verder gaat dan traditionele input en output. Eén van de werken die hieruit voortvloeide: Hana. Concreet: een computer genereert een code die visueel omgevormd wordt tot bewegende ‘bloemen’, te zien op Showplace (de tentoonstellingsruimte).

20 u.: tijd voor Alex Trochut, een illustratieve typograaf. De spontane applausjes die losbarsten tijdens de presentatie van zijn arbeidsintensieve realisaties zijn meer dan terecht! Vooral de eerlijke materialen waarvan hij durft te vertrekken bij een ontwerp, vallen op. Zo ging hij voor The Rolling Stones’ CD-cover Rolled Gold eerst kleine papieren strookjes vouwen om vormen en lichteffechten te bestuderen. De poster voor papierfabrikant Arjo Wiggins vond dan weer zijn oorsprong in letters gemaakt uit klei. Indrukwekkend !

Om 21 u. sluit Hi-Res! af. Vooral bekend om hun digital narratives, met als meest bekende voorbeeld: The Lost Experience. En met de quote waarmee zij openden, sluit ik hier af: ‘Art suffers the moment other people start paying for it. The more you need the money, the more people will tell you what to do. The less control you will have. The more bullshit you will have to swallow. The less joy it will bring. Know this and plan accordingly.‘

De openingspresentatie is er eentje van The KDU: The Keystone Design Union. Ontstaan mede vanuit de grootste frustratie van elk designer: het gevoel van afhankelijkheid wanneer een klant zelf komt aandraven met de oplossing. Hoe vermijd je dit alombekende scenario ? Creëer zelf een brand, eerder dan oplossingen te bedenken voor een klant… KDU: een creatief collectief met meer dan 500 leden wereldwijd, die werken in alle mogelijke verschillende disciplines van design. De re-designing van het Amerikaanse muziekmagazine URB is één van de resultaten van dit globaal project.

In de namiddag vallen twee presentaties op. Allereerst die van Random International. Zij ontwikkelen experimentele interactieve projecten of zoals ze het zelf verwoordden: ‘We develop experience!‘ En dat gaat van Pixeltape en The Lightroller (‘tekenen’ met licht op een gevoelige plaat) via Liquid Christal Displays (verlichting die reageert op beweging) om te komen tot de inspiratiezin van het congres: ‘A Wi-Fi, a Wi-Fi, my kingdom for a Wi-Fi‘. Die durven zij, weliswaar ludiek, in vraag stellen: Wat is er mis met ‘being stringed‘, ‘being wired‘?

Tweede hoogtepunt van de namiddag: Joshua Davis. Deze artiest tekent kleine, vectoriële items, die hij in een lay-out giet met behulp van zelfgeschreven computerprogramma’s. Deze unieke tekeningen stelt hij voor in een tweede area op het festival: Showplace. Maar, het werk bestaat daar enkel uit zwarte lijnen. Hij wil namelijk dat het publiek gaat inkleuren. En dat heeft succes!

Te onthouden: www.fluid.nl – www.lavitrinedetrafik.fr – en www.allofus.org (in een entertainende keynote tonen zij aan dat ze ‘magie’ in ruimtes weten te brengen door hun interactieve media: het beschermde domein van interieur designers en architecten is niet langer !).

Tot zover jullie correspondent vanuit Lissabon ! ;-) Até em breve !

Hmmm, hoe vat je dat dan samen in woorden? Het feit dat je 130 euro uitgeeft om hele dagen kilometers heen en weer te wandelen op een omheind stukje (stinkende) wei. Dat je daar languit op het gras ‘mensen-kijkt’. Steeds de vraag: ‘Zou het nu wel of niet gaan regenen?’. En elke dag hetzelfde éénzijdige maar o zo lekkere dieet: een vegetarisch bakje bami of nasi. Dat je constant met iedereen ‘probeert’ af te spreken of erger, iedereen kwijt bent: in een sliert allemaal naar voren, iemand komt iemand tegen, blijft een praatje maken en ja hoor… hoe deden we dat weer in het pré-gsm tijdperk? En vooral niet vergeten, vooraleer je de pintjes gaat halen, dè coördinaten: ‘Vóór ons de Humo banner, links het lichtbord’. En dan nog loop je te zoeken met je handen vol overvolle bekertjes…
En dat allemaal zzzooo fijn vinden!!!

Oei, ik vergeet iets: er is daar ook muziek! ;-) Geen beter begin dan Eagles of Death Metal (lang leve de snor!) en geen beter einde dan het lichtovergoten NIN (sorry Tool!). En ergens daartussen nostalgie met Chris Cornell, super en jong talent met Blackbox Revelation, lachen met Henry Rollins, rechttoe rechtaan met Turbonegro (lang leve de bierbuik!), Limburg boven met El Guapo Stuntteam, ‘ieder zijn manier van plezier’ met Iggy Pop, ‘allemaal zitten’ met The Streets …

Volgend jaar w(m)eer!